Przez ostatnie dwa lata w branży pojawiło się mnóstwo nowych skrótów. AEO, GEO, optymalizacja pod modele językowe, pliki dla botów AI. Każdy z nich obiecywał, że jest nową, osobną dyscypliną, bez której strona przestanie istnieć. Efekt był taki, że wielu właścicieli firm zaczęło planować witrynę nie pod klientów, a pod wyobrażenie o tym, czego chce sztuczna inteligencja.
W maju 2026 roku Google postawiło sprawę jasno. Funkcje generatywne w wyszukiwarce – AI Overviews i AI Mode – działają na tym samym indeksie i tych samych systemach oceny jakości, co klasyczne wyniki wyszukiwania. Oficjalny przewodnik stwierdza wprost, że AEO i GEO nie są osobnymi dziedzinami: to nadal SEO. To dobra wiadomość, bo oznacza, że projektując stronę porządnie, nie trzeba jej potem „przerabiać pod AI”.
Zacznijmy od tego, czego robić nie trzeba
Warto oczyścić temat z rzeczy, na które wiele firm wydało pieniądze niepotrzebnie. Google w tym samym dokumencie napisało, że do pojawienia się w AI Overviews i AI Mode nie są potrzebne pliki llms.txt, dzielenie treści na drobne fragmenty, specjalne znaczniki schema ani przepisywanie tekstów „pod AI”.
Szczególnie plik llms.txt zasługuje na komentarz, bo stał się ulubionym produktem sprzedawanym jako „optymalizacja pod sztuczną inteligencję”. 15 czerwca 2026 roku Google zaktualizowało swój przewodnik, dopisując, że plik ten nie ma żadnego wpływu – ani dodatniego, ani ujemnego – na pozycje w wyszukiwarce i na AI Overviews. Badanie Ahrefs na ponad 137 tysiącach domen pokazało, że 97 procent takich plików nigdy nie zostało w ogóle pobrane przez jakiegokolwiek bota. Sam plik nie szkodzi i ma pewien sens przy agentach przeglądających strony za użytkownika, ale nie jest inwestycją, od której zaczyna się projekt witryny.
Podobnie ze znacznikami strukturalnymi. Google potwierdza, że dane strukturalne nie są wymagane do wyświetlenia w AI Overviews, choć nadal wspierają wyniki rozszerzone i ogólną widoczność. Wniosek praktyczny: schema warto wdrożyć tam, gdzie faktycznie opisuje treść – produkt, wydarzenie, firma lokalna, przepis – a nie sypać nim po całej stronie w nadziei na przewagę.
Struktura strony, która pomaga i ludziom, i modelom
Tu jest sedno. Dobrze zaprojektowana strona w 2026 roku wygląda tak samo jak dobrze zaprojektowana strona w 2019 roku, tylko z ostrzejszymi konsekwencjami niedoróbek.
Odpowiedź na pytanie użytkownika powinna być widoczna od razu, a nie po trzech akapitach rozgrzewki. Nagłówki mają mówić, co jest w sekcji – „Ile kosztuje wymiana instalacji elektrycznej” zamiast „Nasze podejście”. To nie jest sztuczka pod algorytm, to po prostu czytelność, która przypadkiem ułatwia też systemom wybór właściwego fragmentu.
Nie trzeba przy tym siekać treści na kawałki. Google mówi wprost, że nie ma wymogu dzielenia treści na maleńkie fragmenty i nie istnieje idealna długość strony – jedna strona może spokojnie omawiać kilka wątków, jeśli jest ułożona sensownie.
Techniczna baza pozostaje niezbędna: strona musi być indeksowalna, szybka, dostępna na telefonie i mieć treść widoczną w HTML, a nie dopiero po wykonaniu skryptów. To ostatnie jest najczęstszym problemem nowoczesnych witryn budowanych na frameworkach frontendowych – projekt wygląda świetnie, a bot widzi pustą stronę. Jeśli nie macie pewności, na czym stoi Wasza witryna od tej strony, warto raz zlecić audyt komuś, kto zajmuje się pozycjonowaniem stron internetowych zawodowo, bo naprawa tego typu błędów po wdrożeniu jest znacznie droższa niż uwzględnienie ich w projekcie.
Przydaje się też wiedza, że nadal macie kontrolę nad tym, ile z Waszej treści pokazuje się w zapowiedziach. Znaczniki nosnippet, data-nosnippet i max-snippet wciąż działają, a noindex pozostaje narzędziem do wyłączenia strony z indeksu – przy czym silne ograniczenie zapowiedzi ogranicza też to, jak treść pojawia się w funkcjach AI.
Treść, której model nie napisze sam
Największa zmiana nie dotyczy techniki, a tego, co na stronie umieszczacie. Jeśli Wasz tekst zawiera wyłącznie informacje, które model potrafi wygenerować bez Was, nie ma powodu, żeby ktokolwiek – człowiek czy system – kierował do Was ruch.
Google wskazuje trzy rzeczy, które faktycznie działają: treść opartą na pierwszej ręce, materiały multimodalne i porządek techniczny. W praktyce oznacza to zdjęcia własnych realizacji zamiast stocku, konkretne liczby z własnej działalności, opis tego, co poszło nie tak i jak to rozwiązaliście, nazwiska i biogramy autorów zamiast anonimowego „zespół redakcyjny”.
Warto też wiedzieć, czego nie robić. Wymuszone, nienaturalne wzmianki o marce są traktowane jako sygnał spamu i nie budują zaufania ani widoczności. Upychanie nazwy firmy w co drugim zdaniu było złym pomysłem dziesięć lat temu i pozostaje nim teraz.
Strona budowana z pomocą AI to nie to samo co strona bez projektu
Osobna kwestia: sztuczna inteligencja zmieniła też sposób, w jaki strony powstają. Można dziś w jeden wieczór wygenerować działającą witrynę i to naprawdę działa – pod warunkiem że ktoś podjął wcześniej decyzje, których model nie podejmie za Was. Jaką jedną rzecz ma zrobić odwiedzający. Co ma być na pierwszym ekranie. Które treści zostają, a które wypadają.
Bez tych ustaleń AI wygeneruje stronę technicznie poprawną i całkowicie przeciętną – z sekcją „O nas”, trzema kafelkami z ikonkami i formularzem kontaktowym na dole. Takich witryn jest już bardzo dużo i żadna z nich nie ma powodu, by ktoś ją cytował albo pamiętał.
Mniej wejść, więc każde musi liczyć się bardziej
Ostatnia rzecz, o której warto pomyśleć na etapie projektu. Skoro część pytań dostaje odpowiedź już w wyszukiwarce albo w czacie, na stronę trafia mniej osób – ale trafiają tam bardziej zdecydowane, po konkretną rzecz. To zmienia priorytety w projekcie: mniej sensu ma rozbudowana nawigacja i efektowna animacja na wejściu, więcej – widoczny numer telefonu, jednoznaczne ceny albo ich widełki, jasna informacja, co się stanie po wysłaniu formularza.
Widoczność w wynikach AI też warto mierzyć inaczej niż samym ruchem. Search Console pokaże, co dzieje się w Google, ale nie powie, czy ktoś cytuje Was w ChacieGPT, Perplexity czy Claude. To już trzeba sprawdzać osobno, choćby ręcznie, raz na kwartał, zadając te pytania, które zadają Wasi klienci.
Projektowanie strony w dobie AI okazuje się więc mniej egzotyczne, niż sugerują nagłówki. Nadal chodzi o to, żeby witryna była szybka, zrozumiała, oparta na czymś, czego nie ma nikt inny, i żeby prowadziła do jednej konkretnej akcji. Zmieniło się przede wszystkim to, że za bylejakość płaci się teraz szybciej.